دانشجوی دکترای تاریخ، پژوهشگر پژوهشکدۀ اسناد سازمان اسناد و کتابخانۀ ملی ایران
چکیده
جنگ یکی از عوامل اصلی رشد چشمگیر اراضی بایر در ادوار مختلف تاریخ ایران بوده است و حکومتهای مختلف پس از رسیدن به دوران ثبات، اقدام به عمران این اراضی میکردند. در دورۀ قاجار، اراضی بایر موردِ توجه حاکمیت قرار گرفت، زیرا هم از بُعد مالکیت و هم مالیات، مشکلات بسیار زیادی برای آنها به بار آورده بود. وسعت عظیم اراضی بایر، قاجاران را از درآمد مالیاتی هنگفتی محروم میکرد و تلاش حکومت برای واگذاری این اراضی به دلایلی چون پیداشدن مالکان جدید برای اراضیِ در حال احیا و تلف شدن زحمات و وارد آمدن خسارت به احیاگران با ناکامی همراه بود. اما راهکار حکومت قاجار برای حل مسئلۀ اراضی بایر و وصول مالیات از مالکان این اراضی چه بود؟ در این مقاله سعی داریم افزونبر پاسخ به این سؤال، به بازخوانی یکی از اسناد مهم در این رابطه یعنی آلبوم شمارۀ ۱۹۲ از مجموعۀ بیوتات سلطنتی با عنوان «کتابچۀ دستورالعمل عمران اراضی بایر در دورۀ قاجار» بپردازیم.