رویکرد سایبرنتیکی به سیستم پاسخگویی تالار پژوهش آرشیو ملی ایران

این پژوهش ضمن بررسی علم سایبرنتیک و اجزا و عناصر آن، رویکردی سایبرنتیکی به سیستم تالار پژوهش آرشیو ملی ایران داشته و به بحث شیوۀ کنترلی در این بخش، با استفاده از بازخورد مراجعان برای ایجاد تعادل در مجموعه و افزایش خدمات و مدیریت بهینۀ آن می‌پردازد. پژوهش از نوع پژوهش‌های پیمایشی-توصیفی بوده و ابزار گردآوری اطلاعات آن سیاهه وارسی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بیشترین مراجعه‌کنندگان به تالار پژوهش از گروه علوم انسانی با ۸۷ درصد و رشتۀ تاریخ با ۳۱ درصد و کمترین آن سایر علوم با ۳ درصد و رشتۀ کامپیوتر با ۱ درصد است و مقطع کارشناسی‌ارشد با ۴۷ درصد بیشترین و مقطع دیپلم با ۴ درصد، کمترین حضور را در تالار پژوهش داشته‌اند. ۴۸ درصد آن‌ها طی ساعات ۱۰ تا ۱۲ مراجعه کردند. بیشترین ماه‌های مورد استفاده، ماه‌های مهر و بهمن با ۲۱ و ۱۷ درصد است. بیشترین موضوع مورد استفاده در اسناد، موضوعات فرهنگی با ۳۵ درصد و کمترین آن‌ها موضوعات نظامی با ۳ درصد می‌باشد. بیشترین علت حضور مراجعه‌کنندگان، نگارش پایان‌نامه با ۴۱ درصد و کمترین علت حضور آنان، تهیۀ فیلم مستند با ۳ درصد است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد آرشیوها با اتخاذ رویکرد سایبرنتیکی می‌توانند عملکرد و کارکرد خود را بهبود بخشند. شبیه‌سازی سیستم تالار پژوهش آرشیو ملی با سیستم‌های سایبرنتیکی، بیانگر این واقعیت است که این سیستم خصوصیات اساسی سیستم‌های سایبرنتیکی را داراست. انطباق سیستم تالار پژوهش بر سیستم‌های سایبرنتیکی در قالب سه عنصر ارتباط، بازخورد و کنترل، می‌تواند نگرش و بینش عمیق‌تری جهت ارتقای عملکرد این سیستم‌ها به‌دست دهد.