نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
مربی، عضو هیأت علمی سازمان اسناد و کتابخانه ملی، معاون پژوهشکده اسناد
چکیده
دیوانسالاری در ایران بسیاری مواقع در دستان مردانی بوده که دارای شخصیتی چند وجهی بودند. این اشخاص که در دورههای متفاوت تاریخی با شخصیتهای چندگانه، در دربار سلاطین و حاکمان حاضر شده و رشد یافتند، گاه به دلیل شخصیت فرهیخته فرهنگی و دانش خود تقرب یافته و ماندگار شدند و گاه نیز به سبب شخصیت سیاسی خود مقهور گشته و حذف و طرد نصیبشان شد. در دوره معاصر نیز این روند حضور شخصیتهایی با چند شخصیت و منش و روش در دستگاههای اداری و نظام حکومتی ادامه یافت. از میان ایشان محمدتقی بهار (ملکالشعرا) به واسطه حضور تأثیرگذارش در صحنه قانونگذاری، وزارت و نیز شعر و ادب و روزنامهنویسی، شخصیتی قابل توجه است. این مقاله گذری کوتاه دارد بر دو نمونه از تأملات سیاسی و نیز بُعد فرهنگی او که نشان از هر دو وجه بارز و توانای وی دارد.
کلیدواژهها