سخن نخست

نویسنده

مربی، عضو هیئت علمی سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، رئیس پژوهشکده اسناد

چکیده

این شماره فصلنامه آرشیو ملی تقدیم می‌شود به روح بلند دکتر محسن جعفری مذهب حقیقی، با همه بی‌نیازی‌اش.
آری، مرد نکونام نمیرد هرگز.
دکتر محسن جعفری مذهب حقیقی، عضو هیئت علمی پژوهشکده اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، بعد از یک دوره بیماری نه چندان طولانی به دیدار حق شتافت. عجیب آنکه عارضه، مغز محسن را نشانه گرفته بود.
نزدیک به سی سال از اولین دیدارم با او می‌گذرد؛ گرچه نخستین بار که برای ثبت نام در دوره کارشناسی ارشد به دانشگاه آمده بود، او را دیده بودم و آشنایی و هم‌صحبتی رخ نداده بود و بار دوم هم که چند سال بعد در تهران در دفتر تألیف کتاب‌های درسی در حضور دکتر صفت‌گل و دکتر عباسی و دکتر جوادیان ملاقات با او رخ داد. اتفاق خاصی هم در این دیدار رخ نداده بود.
سال ۱۳۷۵ نخستین دیدار جدی من با ایشان رخ داد که به برگزاری جلسات ملاقات با او منجر شد. سال‌های بعد، بحث و مجادله در خصوص آرشیو و سندشناسی، دوستی علمی ما را دامن زد. در اتاق کوچک و با صفایش در راهروی پشتی ساختمان قدیم کتابخانه ملی بارها به دیدارش می‌رفتم و با هم گفت‌وگو می‌کردیم.