نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تاریخ ایران دوره اسلامی دانشگاه تهران، کارشناس اسناد تاریخی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده
از زمان روی کار آمدن رضاشاه همواره وجود خوانین قدرتمند نظام ایلی یکی از موانع عمده سیاست تمرکزگرایی و اسکان عشایر بود. موضع وی در قبال سران ایالت یکدست و یکپارچه نبود؛ چنانچه در بادی امر برخی از خوانین بختیاری، بویراحمدی و قشقایی حاضر شدند با دولت مرکزی همکاری کنند، با وجود این رضاشاه در راستای اجرای سیاستهایش همواره درصدد بود به هر شکل نه تنها خوانین ایالت، بلکه نظام ایلی را نیز از میان بردارد. در این پژوهش برآنم تا با تکیه بر اسناد، برخی اقدامات و راهکارهای رضاشاه را در تضعیف و از میان بردن خوانین و سران ایالت جنوب مورد بررسی و واکاوی قرار دهم.
کلیدواژهها