نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• راحیل عسگری ¹
• حسن حضرتی ²

¹ دانشگاه تهران، تهران

² گروه تاریخ و تمدن، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران

چکیده

امروزه، با پیشرفت فناوری بشر، جنبه‌های گوناگونی از زندگی روزمره دست‌خوش تغییر و تحول شده‌اند؛ یکی از این تحولات، ورود پدیدۀ جدیدی به نام سلفی بود که حال و هوای زندگی قرن بیست و یکمی را به‌کلی عوض کرد. سلفی‌ها پس از ابداع شبکه‌های اجتماعی و با اضافه شدن فناوری دوربین جلو به گوشی‌های هوشمند، به وجود آمدند.
همین شوق فزاینده موجب شد تا بسیاری برای پیدا کردن نخستین سلفی تاریخ دست‌به‌کار شده و به سلف پرتره‌های ناصرالدین‌شاه قاجار که به‌تنهایی یا در کنار همسرانش انداخته، برسند؛ اما آیا می‌توان این دسته از عکس‌های شاه قاجار را سلفی نامید؟ برای سلفی به‌عنوان یک ژانر در هنر عکاسی تعریفی پیشنهاد شده که حدود آن را ازلحاظ فنی و مفهومی معین می‌کند. بر این اساس سلفی باید به‌وسیلۀ دوربین جلو و یا در آینه گرفته شده تا این فرصت را در اختیار عکاس بگذارد تا دیدی از خود در محیط پیرامونش ارائه دهد؛ بنابراین تمامی این دسته از عکس‌های ناصرالدین‌شاه، جز آن‌هایی که در آینه گرفته شده‌اند، از تعریف سلفی حذف می‌شوند.
از طرفی، چون عکس‌های وی مخاطب آنی و عام ندارند و سلفی تقریباً هیچ‌گاه به‌قصد ثبت در تاریخ گرفته نمی‌شود، نمی‌توان هیچ‌کدام از این تصاویر را سلفی نامید. مسئلۀ مهم دیگر اینکه سلفی نامیدن این عکس‌ها دچار زمان‌پریشی تاریخی است که چنین طبقه‌بندی را غیرممکن می‌کند.

کلیدواژه‌ها

• سلفی
• ناصرالدین‌شاه
• عکاسی
• سلف پرتره
• زمان‌پریشی

عنوان مقاله [English]

Thick Description and Analysis of Naser al-Din Shah Qajar’s Self-Portraits and Their Comparison with the Concept of the Selfie

نویسندگان [English]

• Rahil Asgari ¹
• Hasan Hazrati ²

¹ University of Tehran, Tehran

² Department of History and Civilization, Faculty of Theology and Islamic Studies, University of Tehran

چکیده [English]

Today, advances in technology have transformed various aspects of everyday life. One such transformation is the emergence of a new phenomenon known as the selfie, which has profoundly altered the character of twenty-first-century life. Selfies emerged following the development of social networking platforms and the incorporation of front-facing camera technology into smartphones. This growing fascination has led many researchers and enthusiasts to search for the first selfie in history, directing attention to the self-portraits of Naser al-Din Shah Qajar, taken either of himself alone or together with his wives. However, can this category of photographs produced by the Qajar monarch truly be regarded as selfies? A definition has been proposed for the selfie as a distinct genre within the art of photography, one that establishes both its technical and conceptual boundaries. According to this definition, a selfie must be taken either with a front-facing camera or through the use of a mirror, thereby enabling the photographer to present an image of themselves within their surrounding environment. Consequently, all photographs in this category taken by Naser al-Din Shah—except for those produced using a mirror—fall outside the definition of the selfie. Furthermore, because these photographs were not intended for an immediate and broad audience, and because selfies are rarely, if ever, created with the intention of being preserved for posterity, none of these images can properly be classified as selfies. Another important issue is that describing these photographs as selfies involves a form of historical anachronism, which ultimately renders such a classification untenable.

کلیدواژه‌ها [English]

• Selfie
• Naser al-Din Shah
• Photography
• Self-Portrait
• Anachronism